وَصَدَقَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَعْدَهُ ، فَاوْفَيْتَ و راست شد وعدهء رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و تو هم به عهدش بِعَهْدِهِ قُلْتَ : اما آنَ انْ تُخْضَبَ هذِهِ مِنْ هذِهِ ؟ امْ مَتى وفا كردى گفتى آيا وقت آن نشده كه خضاب شود اين ( محاسن ) از اين ( خون‌سر ) ؟ يا چه زمان يُبْعَثُ اشْقاها ؟ واثِقاً بِانَّكَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَبَصيرَةٍ بر انگيخته شود بدبخترين امت ؟ ( ابن‌ملجم ) چون اطمينان داشتى كه با برهانى آشكارا زپروردگارت و بينائى مِنْ امْرِكَ ، قادِمٌ عَلَى اللَّهِ ، مُسْتَبْشِرٌ بِبَيْعِكَ الَّذى بايَعْتَهُ بِهِ ، در كارت به ملاقات خدا نائل مىشود و بشارت سوداى با خدا را مىيابى وَذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ ، اللهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ انْبِيآئِكَ و اين است آن كاميابى بزرگ ، خدايا لعنت كن كشندگان پيمبران وَاوْصِياءِ انْبِيآئِكَ بِجَميعِ لَعَناتِكَ ، وَاصْلِهِمْ حَرَّ نارِكَ ، و اوصياء پيمبرانت را به همهء لعنتهايت ، و جايشان ده در آتش سوزانت وَالْعَنْ مَنْ غَصَبَ وَلِيَّكَ حَقَّهُ ، وَا نْكَرَ عَهْدَهُ وَجَحَدَهُ و لعنت كن هر كه حق ولى تو را غصب كرد ، و پيمانش را انكار كرد پس از يقين بَعْدَ الْيَقينِ وَالْإِقْرارِ بِالْوِلايَةِ لَهُ ، يَوْمَ اكْمَلْتَ لَهُ الدّينَ ، و اقرار به ولايتش ، در روز ( غدير ) كه دين را برايش كامل كردى اللهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ اميرِ الْمُؤْمِنينَ وَمَنْ ظَلَمَهُ وَاشْياعَهُمْ خدايا لعنت كن كُشندگان امير مؤمنان و هر كه به او ستم كرده و پيروانشان وَانْصارَهُم ، اللهُمَّ الْعَنْ ظالِمى الْحُسَيْنِ وَقاتِليهِ ، و يارانشان را ، خدايا لعنت كن ستمگران امام حسين عليه السلام و كشندگانش را